Parkinson
Choroba Parkinsona jest chorobą neurologiczną. Zwykle zaczyna się po 60 roku życia. Objawy tej choroby narastają stopniowo w ciągu kilkunastu lat. Na początku obserwuje się pewne spowolnienie i niezgrabność ruchów. Z upływem czasu pojawiają się zaburzenia równowagi oraz trudności w wykonywaniu prostych codziennych czynności. Do najczęstszych objawów choroby należą: sztywność mięśni, drżenie rąk, ramion, nóg i twarzy, spowolnienie ruchów, a także zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów.
W chorobie Parkinsona odpowiednie żywienie, choć nie zatrzyma postępu choroby, może wpłynąć na skuteczność działania przyjmowanych leków, a także złagodzić skutki uboczne z nim związane. Dodatkowo dobry stan odżywienia pacjenta warunkuje optymalny stan zdrowia i dobre samopoczucie.
Nie jest jednak łatwo utrzymać prawidłową masę ciała pacjenta z chorobą Parkinsona. Badania pokazują, że prawie połowa chorych traci na wadze już na początku choroby. Przyczyny są dwukierunkowe. Po pierwsze spożywanie posiłków jest utrudnione, ponieważ pacjent ma problemy w posługiwaniu się sztućcami, występują u niego trudności z gryzieniem, żuciem i połykaniem. Często chory ma zaburzone odczuwanie smaku i zapachu, szybko czuje nasycenie. Niejednokrotnie chorobie towarzyszy obniżony nastrój. To wszystko wpływa na brak apetytu, a tym samym mniejsze spożycie. Z drugiej strony utrata masy ciała jest potęgowana poprzez większe zużycie energii, która zużywana jest na mimowolne ruchy, drżenie rąk, wzmożone napięcie mięśniowe itp.
Aby zapobiec chudnięciu należy zwrócić szczególną uwagę na dietę pacjenta.
Ponieważ chory potrzebuje dużo energii, a zwykle nie ma apetytu jego posiłki powinny być małe, ale częste (minimum 5 posiłków dziennie, lepiej 6-7), w równych odstępach czasu (najlepiej co 2-3 godziny). Zaleca się posiłki lekkostrawne (gotowane na parze lub w wodzie albo pieczone), a jednocześnie odżywcze (czyli zawierające odpowiednią ilość kalorii i składników pokarmowych), świeżo przygotowane i apetycznie podane. Ważne jest też, aby jadłospis był urozmaicony. Niewskazane są potrawy tłuste, smażone, gęste zawiesiste zupy i sosy, potrawy wzdymające, gdyż są ciężkostrawne i długo zalegają w żołądku. W jadłospisie chorego nie powinno zabraknąć produktów zbożowych pełnoziarnistych (pieczywo, płatki zbożowe, kasze, makaron, ziemniaki), pełnowartościowego białka w postaci chudego mięsa i nabiału, a także owoców i warzyw (jeżeli chory może jeść to zarówno w postaci surowej jak i gotowanej). Urozmaicony jadłospis pokryje zapotrzebowanie chorego na energię, białko oraz witaminy (szczególnie ważne Wit. z grupy B), a także przeciwutleniacze.
Jeżeli pomimo wysiłków chory nadal traci na wadze warto jego dietę wzbogacić w gotowe preparaty odżywcze typu Nutridrink. W małej objętości dostarczają dużo energii i białka, a także komplet witamin i minerałów. Są w płynie co ułatwia ich spożywanie, bo pacjent nie musi gryźć i przeżuwać. Dostępne są w poręcznych buteleczkach łatwych do uchwycenia, z załączoną słomką, co ułatwi choremu samodzielnie spożycie.